El ve el bileği muayenesi her iki taraf karşılaştırılarak yapılmalıdır.

İnspeksiyon

Hastanın oturması, konuşması, elinin duruşu ve hareketleri tanı için önemli ipuçları verebilir.. El normal olarak metakarpofalangeal (MKF) ve interfalanjeal eklemler (İF) hafif fleksiyonda, başparmak hafif oppozisyonda ve el bileği hafif dorsifleksiyonda olacak şekildedir.

Başparmak ve küçük parmağın hareketini sağlayan kasların meydana getirdiği tenar ve hipotenar çıkıntılar sırasıyla gözden geçirilir. Avuç içi normal olarak çukurdur. Bu ark sistemi intrinsik kaslarla desteklenir.

Palpasyon

Hekim palpasyona, başparmağını bir stiloid çıkıntı, işaret ve orta parmağını diğer stiloid çıkıntı üzerine koyarak başlar. Buradan lineer tarzda ilerleyerek elin kemiksel ve yumuşak dokuları palpe edilir. Karpal kemikler,  metakarplar, falankslar, MKF, PİF ve DİF eklemleri ayrı ayrı kontrol edilmelidir.

El bilekleri ve parmaklara giden tendonlar palpe edilir. Hipotenar ve tenar kasların tonusuna ve dolgunluğuna bakılır.

Hareket açıklığı

Önce aktif hareket açıklığı muayene edilir. Hasta bunu tamamlayamaz veya tamamlamakta zorluk çekerse pasif hareket açıklığına bakılır.

El Bileği Hareketleri

1)Fleksiyon(80°)

2)Ekstansiyon (70°)

 

3)Radial Deviasyon (20°)

4)Ulnar Deviasyon (30°)

 

5)Ön Kolun Supinasyonu

6)Ön Kolun Pronasyonu

 

Parmak Hareketleri

1) MKF eklemlerde parmak fleksiyon ve ekstansiyonu. Fleksiyon 90°, ekstansiyon 30°-45°.

2) İnterfalangeal eklemlerde parmak fleksiyon ve ekstansiyonu. Fleksiyon 90°-100°, ekstansiyonu 0° İle 10°’dir.

3) MKF eklemlerde parmak abduksiyon ve adduksiyonu. Abduksiyon parmaklar açıkken yapılır ve yaklaşık 20°’ dir. Adduksiyon için parmaklar bir araya getirilir.

4) MKF ve İF eklemde başparmağın fleksiyonu ve ekstansiyonu.

5) KMK eklemde başparmak abduksiyon ve adduksiyonu.

6) Oppozisyon. Başparmak ile diğer parmaklar uç-uca dokundurulur.

ÖZEL TESTLER

Finkelstein Testi: Hasta, başparmağı avuç içinde kalacak şekilde yumruk yapar. Hekim, bir eliyle ön kolu stabilize ederken diğeri ile hastanın elini ulnar deviasyona getirir. Abduktor polisis longus ile ekstansör polisis brevis üzerinde şiddetli ağrı olursa test pozitiftir. De Quervain hastalığı tanısında değerli bir testtir.

Tinel Testi: El bileği ön yüzü orta noktasına refleks çekici veya parmak ucuyla perküsyon yapılınca median sinir innervasyon alanında ağrı ve parestezi olur veya artarsa test pozitiftir. Karpal tünel sendromunda olduğu gibi diğer tuzak nöropatilede de çoğunlukla pozitiftir. Tuzak nöropatilerin klinik tanısı kadar kompresyonun lokalizasyonunu belirlemek için de yararlıdır.

Phalen Testi: Karpal tünel sendromu tanısında yararlı bir başka test de phalen testidir. El bileği hiperfleksiyona getirilerek bir dakika beklenir. Median sinir innervasyon alanında uyuşma ve karıncalanma olması testin pozitif olduğunu gösterir.

Nörolojik Muayene

El üç ana sinirle innerve edilir. 1) Radial, 2) Median, 3) Ulnar sinir.

Radial Sinir (C6,C7,C8 Ve T1): El sırtını innerve eder. Birinci ve ikinci parmak arasında kalan kama şeklindeki küçük bir saha izole innervasyon alanıdır. Paralizisinde baş parmak , proksimal falankslar, el bileği ve dirsek ekstansiyonu yapılamaz; düşük el meydana gelir. El pronasyon, el bileği ve parmaklar fleksiyondadır.

Median Sinir (C6, C7, C8 Ve T1): İlk üç buçuk parmağın palmar yüzü ile avucun radial yanı, ve orta, işaret ve yüzük parmağın terminal falankslarının dorsal yüzünü innerve eder. İşaret parmağın palmar ucu izole innervasyon alanıdır. Paralizisinde tenar kaslar atrofiye uğrayarak el maymun eli görünümü alır.

Ulnar Sinir (C8,T1): Yüzük parmağın ulnar yarısı ile küçük parmağın tamamını içine alacak şekilde elin dorsal ve parmal ulnar yanını innerve eder. Küçük parmağın ucu izole innervasyon alanıdır. Paralizisinde interossöz kaslar atrofiye olur. Yüzük ve küçük parmakların proksimal falanksları fleksiyonda durarak pençe eli görünümünü alır.